اخبار تخصصی پزشکی

مهندسی بریتانیایی سیستم تصفیه‌ی خونی طراحی کرده است که می‌تواند بیماری‌های مرگ‌باری نظیر لوکمی و سپسیس و مالاریا را با استفاده از آهن‌ربا از بدن خارج کند. دکتر جرج فوردشام در حالی به ایده‌ی اشاره ‌شده رسید که مشغول مطالعه‌ی این موضوع بود که چگونه می‌توان نانو ذراتی ساخت که به سلول‌های بدن متصل شود و آن‌ها را در اسکنرها مشاهده کرد. او در‌ این‌باره فکر کرد که اگر سلول‌ها برای تصویر برداری دارای خاصیت مغناطیسی شوند، شاید بتوان آن‌ها را با تکیه بر همین ویژگی از خون نیز بیرون کشید. از نظر تئوری، هر نوع عفونت باکتریایی و سرطان خون و ویروس که امکان اتصال ذره‌ی مغناطیسی کوچکی به آن وجود دارد، می‌تواند بدون نیاز به درمان‌های طولانی ‌مدت با داروهای خطرناک از بدن خارج شود. اولین آزمایش‌های انسانی این فناوری موسوم به MediSieve در انتظار دریافت مجوز آژانس نظارتی داروها و محصولات بهداشتی بریتانیا (MHRA) است و احتمالا سال آینده آغاز خواهد شد. 

کارشناسان می گویند ممکن است افراد در مراحل اولیه بیماری آلزایمر مبتلا به چرت زدن در طول روز باشند. به گفته محققان وقتی پروتئین به هم می خورد، می تواند سلول های عصبی را از بین ببرد. به همین دلیل بخش هایی از مغز که مسئول حفظ بیداری هستند از بین می روند. نظریه محققان بر این است که یکی از نشانه های بیماری آلزایمر همین خواب آلودگی بیش از حد در طول روز می باشد. بر طبق تحقیقاتی که توسط دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو منتشر شده است، دانشمندان علائم بیماری آلزایمر در مناطق مغز را با افزایش هوشیاری در 13 فرد مبتلا به آلزایمر را با 7 نفر که فاقد آلزایمر بودند مقایسه کردند.

هنگامی که آمریکایی ها به منوی ناهار کودکیشان در کافه تریای مدرسه فکر می کنند، احتمالا یک تکه گوشت رنگ و رو رفته بی شکل و بی مزه را به خاطر می آورند. ولی برای کودکان ژاپنی، ناهار مدرسه یک تجربه غنی از فرهنگ، مواد مغذی و ترکیبی پایدار است. به گفته ماشیرو اوجی، یکی از مدیران دولتی آموزش بهداشت مدارس در ژاپن در مصاحبه ای به واشینگتن پست، گفت: دیدگاه ژاپن این است که ناهار مدرسه بخشی از آموزش است نه جدا از آن. هزینه ناهار ارائه شده در مدارس ژاپن مقرون به صرفه بوده و ناهار دانش آموزان از مواد غذایی تازه و توسط خود دانش آموزان آماده می شود و کودکان ژاپنی غذایی که آماده کرده اند صرفا برای خوردن نیست، آنها حین آماده کردن غذا در مورد مواد مغذی و عناصر فرهنگی غذایشان هم آموزش می بینند. 

پژوهشگران به دنبال درک این موضوع هستند که آیا استفاده از ادویه‌جات می‌تواند به پوشاندن طعم تلخ کمک کند و سبزیجات را برای این گروه از افراد جذاب‌تر کند. به‌ گفته‌ی اسمیت پژوهش‌هایی باید به‌منظور یافتن روش‌هایی برای تشویق این افراد به خوردن سبزیجات انجام شود. او گفت: ما امیدواریم مسیرهای جدیدی را پیدا کنیم که افراد دارای این ژن بتوانند با آن طعم بهتری به غذاهای خود بدهند. ما امیدواریم در نهایت بتوانیم از اطلاعات ژنتیکی برای مشخص کردن این موضوع که کدام سبزیجات برای افراد قابل پذیرش هستند و کدام ادویه‌ها موجب می‌شود سبزی برای این گروه از افراد جذاب‌تر شود، استفاده کنیم تا آن‌ها بتوانند سبزیجات بیشتری بخورند.

علت اینکه برخی افراد قادر به تحمل طعم انواعی از سبزیجات نیستند، در ژن‌های آن‌ها نهفته است. پژوهشگران دانشگاه کنتاکی بر این باورند که یک ژن خاص موجب می‌شود که ترکیبات موجود در سبزی‌ها باعث شود آن سبزی‌ها مزه‌ی تلخ‌تری برای برخی افراد داشته باشند، بنابراین این گروه از افراد از مصرف سبزیجاتی مانند کلم بروکلی، کلم بروکسل و جوانه‌ها که برای سلامتی قلب مفید هستند، خودداری می‌کنند.

ژن طعم

هر فرد دو نسخه از ژن TAS2R38 را به ارث می‌برد. این ژن کد کننده‌ی پروتئینی است که در گیرنده‌های چشایی زبان تولید می‌شود و به ما اجازه می‌دهد مزه‌ی تلخی را درک کنیم. این ژن دو الل یا واریانت ژنی به نام‌های AVI و PAV دارد. افرادی که دو نسخه از واریانت AVI را به ارث برده باشند، در برابر مزه‌ی تلخ ناشی از مواد شیمیایی خاص حساس نیستند. 

روزنامه دیلی میل نوشت: این دارو که توسط محققان دانشگاه اوپسالا در سوئد در حال ساخت است، آنزیم خاصی را هدف قرار می دهد که موجب گسترش تومورها می شود. مطالعه انجام شده بر این دارو نشان داد، این دارو که نام آن ذکر نشده است این کار را با چسبیدن به غشای سلول هایی انجام می دهد که به سرعت تکثیر می شوند. این دارو با ربودن مکانیسم بقای سرطان، مانع اتصال تومورها به پروتئینی می شود که برای تکثیر به آن نیاز دارند. از فعالیت انداختن آنزیم هایی که برای بقای سلول های در حال رشد مهم هستند یک راهکار نویدبخش محسوب می شود، اما برای از بین بردن یک نوع آنزیم خاص از میان هزاران آنزیمی که در بدن وجود دارد باید یک داروی مناسب طراحی شود.